วันศุกร์ที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2559

องค์ประกอบของ พระบรมธาตุเจดีย์ “ญาณสังวรานุสรณ์”


องค์ประกอบของ พระบรมธาตุเจดีย์ “ญาณสังวรานุสรณ์”

องค์ประกอบ
พระบรมธาตุเจดีย์ “ญาณสังวรานุสรณ์”
1.ฉัตร เป็นเครื่องประกอบพระอิสริยยศ 
2.ยอดเจดีย์-หยาดน้ำค้าง–พระเกตุดอกบัวตูม- 
หมายถึงรัตนะตรัย
3.ปลียอด ชี้ขึ้นฟ้า เส้นทางสู่พระนิพพาน
4.ปล้องไฉน เปรียบเสมือนตัวฉัตร
5.ก้านฉัตร เป็นก้านของฉัตร
6.บัลลังก์ แสดงถึงวรรณะกษัตริย์
7.องค์ระฆัง หรือ เรือนธาตุ บรรจุพระพุทธรูป
หรือพระบรมสารีริกธาตุ
8.บัวปากระฆัง เป็นฐานบัวบนฐานระฆัง
9.ฐานปัทม์ หรือฐานบัว (ปทุม)
แปดแฉก/กลีบ แสดงถึงดอกบัว
ที่รองรับพระพุทธเจ้าในทุกอิริยาบถของพระพุทธองค์ และความหมายใน
พระธรรมคือ อริยมรรคมีองค์แปด-เส้นทางสู่การพ้นทุกข์
มีประตูทางเข้าเจดีย์หมายถึง ทางเดินเข้าสู่การพ้น/ดับทุกข์
ประตูทั้งสี่ หมายถึง อริยสัจสี่ ได้แก่ ทุกข์ สมุทัย นิโรจ มรรค
10.ซุ้มทั้งสี่รอบองค์เจดีย์ –
พรหมวิหารธรรม –เมตตา,กรุณา,มุทิตา,อุเบกขา
11.เสากลางองค์พระเจดีย์ทั้งสี่-มหาสติปัฏฐานสี่-
ธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งสติ-กาย เวทนา จิต ธรรม


ร่าง กำหนดการพิธีกฐินและยกยอดพระบรมธาตุเจดีย์ ณ วัดป่าบัวแก้วฯ 21-25 ต.ค.59                                                                   สำหรับอาสาสมัคร
21 ต.ค. 2559  ตั้งเต็นท์- ฝั่งวัดและฝั่งเจดีย์
18.00น          ซื้อดอกไม้ ปากคลองตลาด บัว/กล้วยไม้/เครื่องบวงสรวง
                        เสร็จแล้วเดินทางเข้าวัดป่าบัวแก้วฯ
22 ต.ค. 2559  จับระบายผ้า – ประดับดอกไม้ ต้นไม้
07.30น.         ถวายจังหัน
08.00น.         รับศีลแปด/ห้า สำหรับผู้มาปฏิบัติ ภาวนา
09.00น.         1          จัดระบายผ้า 1.รอบองค์เจดีย์4ระดับ+หัวเสา24ต้น
                             2.โต๊ะพิธี สามตัว        3.โต๊ะสมเด็จพระสังฆราชฯ+เสา(ดิ้นทอง)
                             4.เต็นท์พิธี      (2)สำหรับพิธีสงฆ์  (2)สำหรับแขกฆราวาส
                             5.กระเช้าอัญเชิญยอดเจดีย์และพระธาตุ        6.ซุ้มรอบเจดีย์ทั้งสี่
                   2.         จัดต้นไม้รอบโคนเสารอบเจดีย์24ต้น+ ซุ้มรอบเจดีย์ซุ้มละ4ต้น
                                    และ เต็นท์พิธีทั้งสี่  (4*4)   +/-  ป้ายเจดีย์หน้าบัยไดทางขึ้นเจดีย์
                   3.         ปักธงทางเข้าวัด หน้าวัดและทางขึ้นเจดีย์
                   4.         เตรียมเต็นท์ โรงทาน  - จุดบริการน้ำ
                   5.         จัดบริเวณวัดรับพิธีกฐิน-เหมือนทุกปี ที่ศาลาใหญ่ และบริเวณใส่บาตรหน้าศาลา
                   6.       ทำความสะอาดห้องน้ำ ทางเดิน อาคารและบริเวณวัด+เจดีย์
                    7.         จัดทำที่ใส่ขยะ บริเวณ วัด และเจดีย์
                        8.         เปิดโรงทานให้ผู้มาช่วยงาน
19.00น.         สวดมนต์ ทำวัตรเย็น นั่งภาวนา
23 ต.ค. 2559  จัดดอกไม้- เครื่องบวงสรวง –เครื่องบูชาพระบรมธาตุ
-ตรวจสอบอุปกรณ์อัญเชิญพระธาตุ – ตรวจสอบงานทั้งหมด
04.00น.         สวดมนต์ทำวัตรเช้า-นั่งภาวนา
07.00น.         ถวายจังหัน
09.00น.         1.       จัดดอกไม้ประดับตามโคนเสาทั้ง60ต้น
                   2.       จัดดอกไม้ที่โต๊ะพิธี – รูปสมเด็จ – เต็นท์พิธี –กระเช้าอัญเชิญพระธาตุฯ
                             โต๊ะหมู่บูชาที่เจดีย์ 2แห่ง และหน้าพระประธานศาลาใหญ่
+หน้ารูปองค์หลวงตาพระมหาบัวฯ
                   3.       เตรียมของปัจจัยไทยธรรม-ของที่ระลึกผู้มีอุปการคุณ-ผู้ร่วมงาน
                   4.       ตรวจสอบบริวารกฐินและผ้าพระกฐินให้พร้อม+คำกล่าวถวายผ้ากฐิน
                   5.       เตรียมของมอบให้ชาวบ้าน บ้านหินแหลม  100ชุด –ข้าวสาร-ผ้าห่ม-เสื้อ
                                    +จับฉลากเพื่อรับมอบพระพุทธรูปไปบูชาที่บ้าน จากพระอาจารย์บุญมีฯ        
กำหนดการพิธีกฐินและยกยอดพระบรมธาตุเจดีย์ ณ วัดป่าบัวแก้วฯ 24ต.ค.59
04.00น.  สวดมนต์ทำวัตรเช้า นั่งภาวนา
07.00น.  ตักบาตรข้าวสุก หน้าศาลาใหญ่
08.00น.  ถวายจังหัน อังคาสพระภิกษุสงฆ์
09.30น.  ถวายผ้าพระกฐิน สามัคคี วัดป่าบัวแก้ว ญาณสัมปันนุสรณ์
10.30น.  ถวายผ้าป่าร่วมกองกฐิน
                                1.ผ้าป่าโครงการเทิดพระเกียรติ สมเด็จพระสังฆราชฯ
                                2.ผ้าป่าสร้างอาคารเรียน รร.บ้านหินแหลม
                                3.ผ้าป่าสร้างหอพระประธานรพ.ยางตลาด จ.กาฬสินธุ์
                                4.ผ้าป่าสร้างโรงอาหารโรงครัววัดป่าศรัทธาถวาย จ.อุดรฯ
11.00น.  พระสงฆ์กล่าวสัมโมทนียกถา เสร็จแล้วให้พร
13.00น.  ประธานฯจุดเทียนธูปบูชาพระรัตนตรัย
                                ผู้ร่วมพิธีกล่าวคำบูชาพระรัตนตรัยพร้อมกัน
13.30น.  พระอาจารย์บุญมีฯและคุณฐาวรา หวั่งหลี ประธานในพิธี บรรจุเครื่องบูชาพระบรมสารีริกธาตุ
และพระบรมสารีริกธาตุในผอบ-ภาชนะบรรจุ เสร็จแล้วอัญเชิญขึ้นยอดพระบรมธาตุเจดีย์
1.เครื่องบูชาพระบรมสารีริกธาตุ
2.พระบรมสารีริกธาตุ
3.ยอดพระบรมธาตุเจดีย์-พระเกตุ ดอกบัวตูม
4.พระเบญจปฎลเศวตฉัตร-เครื่องประกอบอิสริยยศ ของสมเด็จพระสังฆราชฯ
***พระสงฆ์เจริญพระพุทธมนต์ “เจริญชัยมงคลคาถา” ตลอดพิธี ***
 คำว่า  ชยนฺโต (ชะ-ยัน-โต)
แปลว่า- ชนะอยู่ –ชัยชนะได้เกิดขึ้นแล้วและยังชนะอยู่- บูชาพระผู้มีพระภาคเจ้าและ
พระอริยะสาวกผู้ชนะกิเลสพ้นจากทุกข์และ วัฏฏะสงสาร
15.00น.  ประธานฝ่ายฆราวาส (คุณป้าฐาวรา หวั่งหลี)และคณะ กราบถวายจตุปัจจัยไทยธรรม
                                แด่พระภิกษุสงฆ์               เมื่อเสร็จแล้ว
                                1.เจ้าอาวาสแต่ละวัดที่มาร่วมพิธี รับของที่ระลึกจากประธานฝ่ายสงฆ์(พระอาจารย์บุญมี)
                                2.ผอ.รพ.ยางตลาด รับปัจจัยสร้างหอพระประธานจาก พระอาจารย์บุญมี ธัมมรโต
3.ผอ.รร. บ้านหินแหลม,ผอ.รร.บ้านดงโคร่ง,ผอ.รร.บ้านลิ่นถิ่น รับตู้ยาและของที่ละลึกจาก   
 ประธานฝ่ายฆราวาส – คุณป้า ฐาวรา หวังหลี
4.คณะผู้มีอุปการะคุณต่อโครงการเทิดพระเกียรติฯ รับของที่ระลึกจาก- ประธานฝ่ายสงฆ์
5.ชาวบ้านผู้จับฉลาก ได้  เข้ารับพระพุทธรูปประจำครัวเรือนจาก- พระอจ.บุญมี

16.00น.                  พระสงฆ์กล่าวสัมโมทนียกถา และให้พร---      เสร็จพิธี                  ---



วันจันทร์ที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2559

บทที่3 สนทนาเกี่ยวกับเซน


สนทนาเกี่ยวกับเซน
by M.NAKA
บทที่ 3
สวัสดีค่ะ
วันนี้ขอเขียนสรุปรวมความเกี่ยวกับ ต้นกำเนิดของเซน ที่มีท่านผู้รู้
บันทึกไว้เนื่องจากผู้เขียน ยังถือได้ว่าเพิ่งเริ่มศึกษาเกี่ยวกับ พุทธ
ศาสนาฝ่ายเซน จึงมีความคิดว่า เราควรทำความรู้จักกับความหมาย
ของชื่อ ต้นกำเนิด นิกาย และแนวคิดหลักๆของเซน ก่อนที่จะศึกษา
ในส่วนอื่นๆ จึงได้เริ่มอ่านบทความต่างๆที่เกี่ยวข้อง ซึ่งจริงๆแล้วมี
บทความและหนังสือหลายเล่มที่บันทึกเกี่ยวกับต้นกำเนิดของเซนไว้
ในโอกาสนี้ ผู้เขียนขออนุญาตหยิบยกเนื้อหาบางตอน จากเพียง 3 
แหล่งที่มา นำมาสรุปความไว้ ซึ่งส่วนใหญ่จะมีเนื้อหาที่สอดคล้อง
กัน เนื่องจากเป็นการบันทึกข้อมูลความจริงที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์
โดยส่วนตัวของผู้เขียนแล้ว ยิ่งทำความเข้าใจมากขึ้นก็ยิ่งเห็นได้
ชัดเจนขึ้นว่า พุทธศาสนาฝ่ายเซนและพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทมีหลัก
ในแนวคิด แนวปฏิบัติที่คล้ายคลึงกันมาก อาจมีส่วนของรายละเอียด
ที่แตกต่างกันบ้าง แต่หัวใจหลักในการปฏิบัติเป็นไปในแนวทาง
เดียวกันที่ผ่านมาเคยคิดว่า เซน เป็นเรื่องที่ไกลตัว แต่จริงๆแล้วเป็น
สิ่งที่อยู่ภายในจิตใจของเราทุกคน เพียงแต่เราละเลยมองข้าม มอง
ออกไปนอกตัว จนไม่ได้ย้อนกลับมาดูสิ่งที่เกิดขึ้น ภายในจิตใจ ของ
ตนมากกว่า

บทความที่3
เซนป็นพุทธศาสนาที่นับถือกันอย่างแพร่หลายในแถบเอเชีย
ตะวันออก(จีน, ญี่ปุ่น, เกาหลี และประเทศอื่นๆ)
ผู้ให้กำเนิดนิกายเซน คือ พระโพธิธรรม
(菩提達磨 bōdhidharma หรือท่านตั๊กม้อ 
ผู้สถาปนา วัดเส้าหลินในจีน) เป็นสังฆปริณายกองค์ที่ 28 ที่สืบสาย
โดยตรงมาจากพระศากยมุนีพุทธเจ้า(釈迦牟尼仏 Shakamuni 
butsu)ผ่านทางพระอริยสงฆ์สาวกในสายของพระมหากัสสปะ ท่านได้
จาริกจากอินเดียไปเมืองจีน และสถาปนานิกายเซนในประเทศจีน 
ประมาณปี ค.ศ. 520
ตุ๊กตาล้มลุกของญี่ปุ่นที่เรียกว่า ดะรุมะ(達磨)ก็เชื่อกันว่าสืบมาจาก
ท่านตั๊กม้อนี้
คำว่า เซน(Zen 禅) เป็นคำภาษาญี่ปุ่นซึ่งมาจากภาษาจีนว่า 
ฉาน(Chan 禅) และตรงกับคำภาษาสันสกฤตว่า 

ธฺยาน(Dhyana)(ตรงกับคำว่า ฌาน ในภาษาบาลี)
แปลว่า เพ่งเพื่อให้จิตเข้าถึงตัวธรรมชาติเดิมของจิต 
หรือ จิตเดิมแท้(Essence of Mind)

ตามคติของนิกายเซน ถือว่าเป็นการถ่ายทอดธรรมะด้วยวิถีแห่ง“จิต
สู่จิต”พุทธภาวะหรือธรรมชาติแห่งความเป็นพุทธะนั้นมีอยู่แล้วในคน
ทุกคน เป็นธรรมชาติดั้งเดิมของสรรพสัตว์ สิ่งที่บดบังพุทธภาวะ คือ
อวิชชา ความคิดปรุงแต่งซึ่งก่อให้เกิดตัวตนและความยึดมั่นถือมั่น
จุดหมายแห่งการดำเนินชีวิตแบบเซน คือ การบรรลุซาโตริ(悟り) 
หรือภาวะรู้แจ้ง จิตใจเป็นอิสระจากกระบวนการทางตรรกะ เป็นภาวะ
แห่งอิสรภาพทางจิต เป็นภาวะที่บุคคลสามารถทำลายอวิชชา 
ตัณหา อุปทานแล้วกลับเข้าสู่พุทธภาวะ

เซน ยึดถือหลักปฏิบัติตามหลักของพระพุทธเจ้า แนวคำสอนหลัก
เหมือนกับพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท โดยเฉพาะหลักอริยสัจ 4 และ
อริยมรรคมีองค์ 8 เซนถือว่าสรรพสิ่งล้วนอยู่ภายใต้กฎธรรมชาติ คือ
ความไม่เที่ยง ความเป็นทุกข์ ความไม่มีตัวตน
 ธรรมะ คือ ธรรมชาติ
เซน ยังบ่งออกเป็น 2 นิกายหลัก คือ 
นิกายโซโต(曹洞宗) และ 
นิกายรินไซ(臨済宗)
1. โซโตเซน ผู้ก่อตั้งคือ ท่านโดเก็น แห่งวัดเอเฮจิ จังหวัดฟุกุอิ 
โซโตเซนเป็นนิกายเซนที่มีศาสนิกนับถือเป็นจำนวนมากที่สุดใน
ประเทศญี่ปุ่นปัจจุบัน ผลงานของท่านอาจารย์โดเก็น นอกจากงาน
เขียนต่างๆ ก็คือ การนั่งวิปัสสนาซะเซน
2. รินไซเซน ผู้ก่อตั้งคือนักบวชจีนฝ่ายเซน ชื่อ ท่านลินจิ เซนฝ่าย
รินไซ-เน้น โกอัน (ปัญหาที่ยากจะหาคำตอบและเป็นปัญหาที่ไม่มีคำ
ตอบตายตัว ใช้เป็นเครื่องมือทำลายวิธีคิดทางตรรกะ) 
บทกวี(ไฮกุ) การจัดดอกไม้(อิเคบานะ) การชงชา การคัดลายมือ ฯลฯ
ทั้งโซโตเซนและรินไซเซน ต่างให้ความสำคัญกับซะเซน(座禅การ
นั่งสมาธิ) แต่ต่างกันตรงที่ โซโตเซน ถือการปฏิบัติซะเซนเป็นสำคัญ
ที่สุด ส่วนรินไซเซนถือว่าซะเซน เป็นทางเพื่อให้บรรลุถึงการแก้
ปัญหาโกอัน ซะเซนจึงมีความสำคัญรองจากโกอัน

หลัก 5 ประการของเซน มีดังต่อไปนี้
1. ความจริงสูงสุดไม่สามารถแสดงออกได้ด้วยคำพูด ดังคำที่กล่าว่า 
“เซน คือ การส่งมอบพิเศษนอกคัมภีร์ ไม่ต้องอาศัยคำพูดหรือตัว
หนังสือ”ซึ่งตรงกับความคิดหลักของปรัชญาเต๋า

2. การฝึกฝนในทางธรรม คือ การขจัดความคิดเกี่ยวกับตัวตน ออก

3. การทำงานในชีวิตประจำวันด้วยความมีสติเป็นการปฏิบัติธรรมวิธี
หนึ่ง พุทธภาวะอาจพบได้ในทุกเวลาและทุกแห่ง และการรู้แจ้งใน
ความหมายของเซน ก็มิได้หมายถึงการปลีกตัวจากภารกิจทางโลกไป
ออกบวช เซนคือประสบการณ์ในชีวิตประจำวัน และการปฏิบัติกิจ
ประจำวันอย่างผู้ที่ตื่นอยู่ทุกขณะจิต

4. ผลบั้นปลายไม่มีอะไรใหม่ เป็นเพียงการรู้แจ้งถึงสิ่งที่อยู่ในตัวเรา
มาตลอดเวลาเท่านั้น เมื่อสิ้นอวิชชา มาสู่ภาวะความตื่น พุทธภาวะจะ
ปรากฎขึ้นเอง

5. คำพูด ความคิด คำสอน ลัทธิ ไม่มีความหมาย ตราบใดที่ยังยึด
ติดอยู่ในสิ่งเหล่านั้น ก็ยังไม่อาจรู้แจ้งได้ สิ่งสำคัญที่สุดมีเพียง 
ประสบการณ์ของความตื่นเท่านั้น

ภาพพระโพธิธรรม ฝีมือของโยะชิโทะชิ(ค.ศ.1877)

วันพุธที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2559

บทที่ 2 สนทนาเกี่ยวกับเซน




สนทนาเกี่ยวกับเซน
BY: MNAKA
บทความที่ 2
สวัสดีค่ะ
วันนี้ขอแนะนำหนังสือ "จาริกบุญศึกษาเซน" ที่ผู้เขียนได้รับมาจากคุณหมอปิโยรส ระหว่างที่กลับไปเมืองไทยเมื่อสองอาทิตย์ก่อน
หลังจากได้หนังสือเล่มนี้มาก็เริ่มอ่านจนจบ พบว่าเป็นหนังสือที่เขียนถึงพระพุทธศาสนาทั้งในไทยและญี่ปุ่น และยังมีมุมมองที่กล่าวถึงพุทธศาสนามหายานในญี่ปุ่นจากสายตาของพุทธศาสนาเถรวาทด้วย
หนังสือเล่มนี้ มูลนิธิดวงแก้วในพระสังฆราชูปถัมภ์ได้จัดทำขึ้น เพื่อเป็นการบันทึกการเดินทางคู่ไปกับการบันทึกธรรม เมื่อครั้งที่ทางมูลนิธิดวงแก้วฯได้กราบอาราธนา พระอาจารย์บุญมี ธมมรโต เจ้าอาวาสวัดป่าศรัทธาถวาย เดินทางจาริกไปทัศนศึกษาพระพุทธศาสนาในประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ ๑๙-๒๓ พฤษภาคม ๒๕๕๗
ในเล่มมีส่วนที่เขียนถึงประวัติของวัดต้นกำเนิดที่สำคัญๆในพุทธศาสนาในญี่ปุ่นที่ทางคณะได้เดินทางไปถึง เช่น วัดเอเฮจิ ที่ฟุกุอิ, ภูเขาโคยะ(โคยะซัน) ที่วากายาม่า, วัดนันเซนจิ ที่เกียวโต, วัดโทไดจิ ที่นารา ฯลฯ และยังมีส่วนที่คุณหมอและคณะ ถาม-ตอบ สนทนาธรรมกับ พระอาจารย์บุญมี ด้วย ทำให้เห็นได้ว่ามีหลายๆส่วนที่พุทธศาสนา ลัทธิเซนในญี่ปุ่น คล้ายคลึงกับ พุทธศาสนา เถรวาท ในบ้านเรา ซึ่งในเล่มมีการบันทึกหัวข้อสนทนาธรรม และมีการสรุปได้อย่างน่าสนใจ อ่านแล้วเหมือนได้ร่วมเดินทางไปด้วยพร้อมกับเป็นการอ่านธรรมบรรยายไปในเวลาเดียวกัน
หลังจากอ่านหนังสือเล่มดังกล่าวจบ ผู้เขียนมีความประสงค์ว่าอยากจะทยอยไปในวัดต่างๆที่กล่าวถึงไว้ในหนังสือ เพื่อตามรอยการเดินทาง และลองไปเข้าคอร์สนั่งสมาธิในวัดที่เป็นต้นกำเนิดของพุทธศาสนาของญี่ปุ่นดูบ้าง แต่ก่อนที่จะไปนั่งสมาธิในวัดต่างจังหวัดไกลๆ ผู้เขียนตั้งใจว่าจะทำความรู้จักกับพุทธศาสนาในญี่ปุ่นให้มากขึ้น และซักซ้อมวิธีการนั่งสมาธิแบบเซนให้เข้าที่เข้าทางก่อน โดยมีกำหนดการที่จะไปนั่งสมาธิที่วัดโชฟุกุจิ ที่โยโกฮาม่า (http://www.choufukuji.or.jp/) ซึ่งเป็นวัดที่สามารถเดินทางไปจากโตเกียวได้ไม่ไกลนัก
วัดโชฟุกุจิ เป็น วัดเซนในสายโซโตเซน เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าไปนั่งสมาธิได้ เดือนละ 2 ครั้ง คือ วันเสาร์ที่ 2 และ 4 ของเดือน (ยกเว้นหน้าร้อน เดือน กรกฎาคม, สิงหาคม 1 ครั้ง/เดือน) โดยไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ ตั้งแต่เวลา 14:00-15:30 ผู้เขียนคาดว่าจะเริ่มไปนั่งสมาธิที่วัดนี้ในเดือนกันยายน และจะนำมาถ่ายทอดในโอกาสต่อๆไป ว่าในวัดเซนเป็นอย่างไรบ้าง การนั่งสมาธิแบบเซน เขาทำกันอย่างไร ฯลฯ
ขอย้อนกลับมาถึงบทความในวันนี้ จะขอรวบรวมบางตอนจากหนังสือ ”จาริกบุญศึกษาเซน” ในส่วนที่กล่าวถึง เซน ในสายตาของพุทธศาสนาเถรวาทว่า ในหนังสือเล่มนี้กล่าวไว้อย่างไรบ้าง ดังนี้ค่ะ
บทความที่ 2
แหล่งที่มา : หนังสือ "จาริกบุญศึกษาเซน" มูลนิธิดวงแก้วในพระสังฆราชูปถัมภ์
เซน พุทธนิกายที่มีอิทธิพลอย่างมากทั้งในญี่ปุ่นและพุทธนานาชาติ การทำสมาธิอย่างเซนก็เป็นการนั่งสมาธิอีกวิธีหนึ่งที่มีรูปแบบที่ได้พัฒนาไปมากพอสมควร เช่น การนั่งลืมตาหันหน้าเข้าผนัง ตัวตรง มีอาจารย์คอยดูแลตลอดการนั่งภาวนา หรือการสวดมนต์ในอิริยาบถเดินที่สามารถขจัดความง่วงเหงาหาวนอนได้อย่างดีเยี่ยม
เซน มักมุ่งที่จะสอนให้มีสติในการทำงานทุกอย่าง เช่น การทำสมาธิ การทำงาน การเคลื่อนไหวในทุกๆอิริยาบถ การจัดดอกไม้ การทำสวน การทำครัว การชงชา เป็นต้น และยังสอนให้ใช้ปัญญาพิจารณาบทธรรมะต่างๆ(โศลก)
เซน เป็นเสมือนพุทธฝ่านมหายานที่มีรูปแบบการประพฤติปฏิบัติคล้ายคลึงกับสายวัดป่ากรรมฐานบ้านเรามาก มีการถือศีล นั่งสมาธิ ภาวนา มีการใช้ปัญญา พิจารณาข้ออรรถ-ธรรมพิจารณาในอุปาทานและขันธ์ทั้งห้าว่าไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนของเราไม่ได้เป็นสัตว์บุคคลตัวตนเราเขาทุกการกระทำ มีการเจริญสติ และปัญญาอันเป็นองค์ประกอบหลักในการเข้าถึงพระธรรม
สุญญตา ความว่างความเป็นอิสระจากความทุกข์ทั้งมวลเป็นภาวะที่นักบวชเซนมุ่งที่จะไปให้ถึง

BY:M.NAKA

● ซาเซน...
● ในการปฏิบัติซาเซน ต้องมีห้องที่เงียบ ปราศจากสิ่งรบกวน ควรกินและดื่มให้พอดี ละทิ้งความสัมพันธ์อันเป็นความลวงทิ้งเสียทั้งหมด ปล่อยวางทุกสิ่งไว้เบื้องหลัง ไม่คิดถึงทั้งความดีและความชั่ว ความถูกต้องและความผิดพลาดทั้งปวง เช่นนี้จึงจะเกิดการหยุดกระแสแห่งหน้าที่อันหลากหลายของจิต ละท้งความคิดที่ต้องการบรรลุความเป็นพุทธะ การปฏิบัติเหล่านี้ ไม่เพียงแต่สำหรับรับใช้กับซาเซนเท่านั้น แต่สำหรับทุกขณะในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันทั้งหมดด้วย
● ปูอาสนะบนพื้นที่ต้องการนั่ง และมีเบาะกลมวางรองไว้ด้านบน สามารถนั่งได้ทั้งแบบขัดสมาธิเต็มหรือครึ่ง วิธีที่สืบทอดกันมาแต่ก่อน เริ่มด้วยการยกเท้าขวาวางบนหน้าตักซ้าย แล้วยกเท้าซ้ายทับบนหน้าตักขวา จีวรหรือเสื้อผ้า ควรสวมไว้หลวมๆแต่เรียบร้อย จากนั้นวางมือซ้ายบนกึ่งกลางหน้าตัก แล้ววางมือขวาทับมือซ้าย ปลายนิ้วหัวแม่มือทั้งสองข้างสัมผัสชนกันเบาๆ นั่งตัวตั้งตรงไม่เอียงไปทางซ้ายหรือทางขวา ข้างหน้าหรือข้างหลัง หูทั้งสองควรอยู่ในระนาบเดียวกับไหล่ และจมูกของเธอต้องอยู่ในแวเดียวกับสะดือ
● ลิ้นควรแตะอยู่บนเพดานของปาก ปากและริมฝีปากปิดสนิท หรี่ตาลงเพ่งที่ปลายจมูก หายใจเข้าลึกๆ หายใจออกช้าๆ สามรอบเพื่อล้างปอดอย่างเงียบๆผ่านรูจมูก สุดท้าย ขยับร่างกายและจิตของเธอเข้าสู่วิถีทางนี้ หายใจลึกๆ เอนกายไปทางซ้ายและทางขวา จากนั้นนั่งนิ่งไม่เคลื่อนไหวดังก้อนหิน ไม่คิดถึงสิ่งใด จะทำสิ่งนี้ได้อย่างไร ด้วยการอยู่เหนือทั้งการคิดและไม่คิด นี่คือรากฐานที่แท้จิงของซาเซน ฯ
[ 座禅 ]
ที่มา : ดวงตาแห่งสัจธรรม

ระเบียบและขั้นตอนการลงทะเบียน

 ระเบียบและขั้นตอนการลงทะเบียน
เพื่อขอเข้าพักภาวนาค้างคืนอยู่ปฏิบัติธรรม
ในวัดป่าบัวแก้ว
คฤหัสถ์ชาย –หญิง ที่ขอมาปฏิบัติธรรมที่วัด ที่มีความประสงค์เข้าพักภาวนาในวัด
 ต้องลงทะเบียนประวัติ ให้กรอกเอกสาร-แบบฟอร์ม1 ทุกช่อง ใส่ข้อมูลตรงความเป็นจริง หากวัด
ทราบว่าข้อมูลเป็นเท็จ จะไม่อนุญาตให้เข้าพัก และต้องพร้อมยินยอมให้ทางวัดตรวจสอบประวัติ
ของท่าน  โดยลงลายมือชื่อในเอกสารแสดงความยินยอมไว้ด้วย
ระเบียบขั้นตอนการลงทะเบียน
1. ติดต่อขอใบรับสมัคร มีเอกสาร 2 ชุด ต้องนำไปพิจารณาก่อนลงทะเบียน
คือ 1.ทะเบียนประวัติผู้ขอเข้าพักภาวนา -แบบฟอร์ม1 และ 2.กฎระเบียบข้อปฏิบัติ
***สามารถติดต่อขอรับเอกสารดังกล่าวได้โดย***
1. ติดต่อผ่านทาง E-mail : preeyanont@gmail.com
ให้ศึกษากฎระเบียบปฏิบัติธรรมอย่างละเอียดก่อนตัดสินใจ
เพราะทางวัด ต้องปฏิบัติตามกฎของวัดอย่างเคร่งครัด ตามปฎิปทาพ่อแม่ครูอาจารย์
2. ต้องส่งจดหมายถึงวัดก่อนอย่างน้อย 14 วัน ก่อนถึงวันเข้าพักภาวนา
ดังนั้น เอกสารที่ต้องยื่นแก่ทางวัดล่วงหน้าอย่างน้อย 14 วัน มีดังนี้
1. ทะเบียนประวัติ ( แบบฟอร์ม  1) และสำเนาบัตรประชาชน 1 ใบ
2. บัตรประชาชน ยื่นให้วัดในวันเข้าพักภาวนา
3. รูปถ่าย 1.5 x 2 นิ้ว 1 ใบ (ถ่ายไม่เกิน 30 วัน) พื้นขาว ใบหน้าชัด
   ไม่สวมแว่น ไม่มีผมม้า    ทั้งชาย -หญิง     
4. การยินยอมรับกฎระเบียบและข้อปฏิบัติของวัด พร้อมลายเซ็นยินยอม ( ในแบบฟอร์ม 1 )
5. ใบเปลี่ยนชื่อ –นามสกุล (หากมี) พร้อมสำเนา 1 ใบ
ยื่นเอกสารด้วยวิธี  ส่งไปรษณีย์ถึงวัดล่วงหน้าอย่างน้อย 14 วัน
หากวัดได้รับเอกสารจากท่านครบถ้วนแล้ว จะตอบรับจดหมายของท่านภายใน 1สัปดาห์
3. คอยตรวจจดหมายตอบจากวัด หากเอกสารครบถ้วน
ปกติวัดจะตอบท่านภายใน 7วัน หลังได้รับจดหมายและเอกสารครบถ้วน
4. เอกสารที่ต้องยื่นแก่ทางวัดในวันเข้าพักภาวนา มีดังนี้
1.ต้องมีจดหมายตอบรับจากท่านเจ้าอาวาสก่อนจึงมีสิทธิ์เข้าพักภาวนา
2. บัตรประชาชน ยื่นให้วัดในวันเข้าพักภาวนา
3. รูปถ่าย 1.5 x 2 นิ้ว 1 ใบ (ถ่ายไม่เกิน 30 วัน) พื้นขาว ใบหน้าชัด ไม่สวมแว่น ไม่มีผมม้า
    ทั้งชาย -หญิง     ยื่นให้วัดในวันลงทะเบียนจริง เพื่อลงทะเบียนเข้าพักภาวนา
5. ให้ศึกษากฎระเบียบของวัดให้เข้าใจ พร้อมปฏิบัติตามโดยเคร่งครัด
หากพบทำผิดกฎและข้อปฏิบัติ จะถูกขับไล่ และหากทำผิดกฎหมายในวัด
ทางวัดจะส่งตัวให้เจ้าหน้าที่บ้านเมืองดำเนินคดี ไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง ต่อไป


ระเบียบปฏิบัติ สำหรับผู้เข้าพักภาวนา ณ วัดป่าบัวแก้วฯ

วัดป่าบัวแก้ว  ญาณสัมปันนุสรณ์ 
มีนโยบายของวัดป่าบัวแก้วคือ
    "การส่งเสริมการศึกษาและปฏิบัติธรรม
ตามแนวทางวัดป่ากรรมฐาน”

ดังนั้นควรวางธุระในหน้าที่การงานไว้ด้านนอก เมื่อเข้ามาอยู่ ณ
ที่แห่งนี้แล้ว ควรให้เกิดประโยชน์แก่จิตใจตัวเองอย่างที่สุด เน้นการพัฒนาจิตใจด้วยการอยู่อย่างสันโดษและไม่รบกวนผู้ปฏิบัติท่านอื่น
และให้ความเคารพสูงสุดต่อพ่อแม่ครูบาอาจารย์ กรุณาถอดยศถา บรรดาศักดิ์และตัวตนของท่านออก  เพราะผู้ปฏิบัติทุกท่านมีศักดิ์ศรี เสมอกัน ตามธรรมวินัยในพุทธศาสนานี้


ระเบียบสำหรับผู้มาปฏิบัติทั่วไป

-รับผู้ปฏิบัติได้ครั้งละไม่เกิน 1สัปดาห์ สูงสุด  หญิง2 คน ชาย2คน
-ผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามระเบียบ  สามารถถูกขอให้ออกจากวัดได้ทุกเวลา
-ผู้ต้องการมาปฏิบัติธรรมที่วัด ต้องส่งหนังสือแนะนำตนขอเข้าปฏิบัติ แจ้งวันเวลาที่จะขอเข้าและต้องได้รับอนุญาต จากประธานสงฆ์ ณ วัดป่าบัวแก้วก่อนจึงเข้ามาปฏิบัติที่วัดได้
-การเข้าพักต้องลงทะเบียนเข้าพักกับประธานสงฆ์พร้อมมอบบัตรประชาชนไว้จนกว่าจะลากลับ
-ไม่พูดคุยกัน, เคารพกันตามวัยวุฒิ และคุณวุฒิ,
หมั่นศึกษาหลักธรรมคำสอนในพุทธศาสนา
-ให้ความเคารพในพ่อแม่ครูบาอาจารย์
-ไม่แสวงหาความสุขจากการตามใจตน
-จอดรถไว้เฉพาะที่จอดรถ ด้านหน้าบริเวณต้นไม้
ไม่ควรนำไปจอดบริเวณที่พัก
-ประตูรั้ววัดจะปิดหลังหมดเวลาจังหัน 
ไม่ควรออกจากบริเวณวัดโดยไม่ขออนุญาตสงฆ์
-ต้องนำของใช้ส่วนตัวต่างๆ มาเองเช่น ชุดขาว สบู่ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ไฟฉาย ยากันยุง รองเท้า และยาประจำตัวฯ
-อาคารของสงฆ์และที่พักของพ่อแม่ครูบาอาจารย์  หากไม่มีเหตุจำเป็น    ไม่ควรเข้าไปรบกวน หรือวุ่นวาย

ผู้เข้ามาปฏิบัติในต้องถือศีล8
-ห้ามฆ่าสัตว์เบียดเบียนสัตว์
-ห้ามลักทรัพย์ หยิบถือเอาของที่เจ้าของไม่ได้ให้
-อพรหมจาริยา คือไม่ผิดพรหมจรรย์ ไม่ถูกต้องเพศตรงกันข้าม
-ห้ามพูดเท็จ พูดส่อเสียด พูดคำหยาบ พูดเพ้อเจ้อ
-ห้ามดื่มสุราสิ่งมึนเมา  สูบบุหรี่–ยาเสพติด       
-ห้ามรับประทานอาหารหลังยามวิกาล คือหลังเที่ยงวันถึงเช้าวันใหม่ 
-ห้ามลูบไล้ร่างกายด้วยของหอม –แป้ง ห้ามทัดดอกไม้-เครื่องประดับและ ฟ้อนรำ-ฟังเพลง
-ห้ามนั่งนอนในเตียงสูงหรือเบาะ-ฟูกที่สูง-นุ่มสบาย

การรับประทานอาหาร
-โรงอาหารจะเปิดตลอด  24 ชั่วโมง  จะมีน้ำปานะไว้บริการสำหรับผู้ถือศีล 8  ซึ่งไม่สามารถทานอาหารได้หลังเที่ยงวันถึงพระอาทิตย์ขึ้นในวันใหม่ ไม่หุงหาอาหารทานเอง
-การรับประทานอาหาร  เพียงหนึ่งมื้อหลังพ่อแม่ครูอาจารย์ฉันจังหันแล้ว   และรับส่วนที่เหลือนั้นมาพิจารณา ควรนั่งแยกโต๊ะชาย-หญิง และไม่ควรพูดคุยกัน
-น้ำปานะที่มีบริการให้ควรระมัดระวังว่าส่วนใดสำหรับดื่มก่อนเที่ยง และส่วนใดสามารถดื่มได้หลังเที่ยง ไม่ทานอาหารหลังเที่ยงวันถึงพระอาทิตย์ขึ้นของวันใหม่
-ไม่นำอาหาร นม ของขบเคี้ยวเข้าไปรับประทานในที่พัก/ในอาคาร เพราะอาจจะทำให้ มด หนู แมลงสาบเข้าไปอาศัยในที่พักเป็นแหล่งเพาะเชื้อโรค และ ลำบากต่อการจัดการทีหลังได้ และเป็นการรบกวนผู้อื่นอีกด้วย

การใช้สิ่งของและอาคารต่างๆ
-เมื่อนำ ของใช้ต่างๆไปใช้ ควรนำกลับมาเก็บ
ที่เดิมทุกครั้ง
-การใช้น้ำ ไฟ พัดลม เมื่อใช้แล้วปิดทุกครั้งช่วยกันประหยัดเสมอ
-ควรคิดถึงผู้อื่นอยู่เสมอในการอยู่ร่วมกัน
ต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกันและกัน
-ปิดประตูให้สนิททุกครั้งเมื่อเข้า-ออก ณ ที่ใดๆ เพื่อป้องกันสัตว์
แมลง ยุงฯลฯ เข้าไปรบกวนผู้อื่น

ระเบียบอื่นๆ
-ระเบียบการแต่งกายชุดขาว หรือ เสื้อขาว ผ้าถุง/กางเกงดำ
 ไม่อนุญาต  ให้มีลวดลาย ตัวหนังสือ สีสัน หรือบาง รัดรูป
 และกางเกงขาสั้น –ขาสามส่วน
-ผู้เข้าปฏิบัติในวัดควรเข้าร่วมกิจกรรมตามกำหนดเวลาทุกท่าน

ระเบียบการใช้ห้องน้ำ
-ควรช่วยรักษาความสะอาดหลังเสร็จธุระแล้ว                                           
 (ห้ามใช้สายชำระฉีดน้ำล้างพื้น และอื่นๆ) 
-ล้างเท้าและถอดรองเท้าก่อนเข้าห้องน้ำ
-ทำความสะอาดก่อนออกจากห้องน้ำให้เหมือนก่อนเข้าไป
หรือสะอาดกว่าเดิม
-ปิดฝาถังน้ำโถส้วม และฝานั่งทุกครั้งเพื่อป้องกันแมลง
และยุงไปเพาะพันธุ์ หรือตกลงไปตาย
-ปิดประตูให้สนิททุกครั้งเพื่อป้องกันสัตว์เลื้อยคลานเข้าไปรบกวน
-ไม่ควรเปิดน้ำทิ้งเอาไว้ เปิดรองไว้ใช้แต่พอดี
-ห้ามทิ้งผ้าอนามัย/กระดาษชำระลงในโถส้วม

ระเบียบการใช้ที่พัก
-เครื่องนอนในห้องพัก เมื่อใช้แล้วต้องทำความสะอาด ให้อยู่ในสภาพดี ไม่เหม็นอับ หรือติดกลิ่นตัว เพื่อให้ผู้ปฏิบัติท่านอื่นที่มาใช้ต่อไปได้ หากไม่ทำ อาจจะทำให้เกิดเชื้อโรค หรือเกิดเชื้อรา กลิ่นเหม็น ที่จะทำให้ที่นอน และหมอนเสียได้
-ควรเคารพความเป็นส่วนตัวในห้องพักระหว่างผู้ร่วมปฏิบัติด้วยกัน ของ ใช้ส่วนตัวควรเก็บให้เป็นระเบียบ ไม่วางเกะกะ และต้องปัดกวาดเช็ดถู  ห้องพักทั้งก่อนเข้าพักและก่อนกลับบ้านให้เรียบร้อย
-ของใช้ส่วนตัวที่ได้ซักล้างไม่ควรเอาออกไปตากภายนอกอาคาร
  ควรตากในอาคารหรือที่สำหรับตากเท่านั้น
-ผู้ปฏิบัติหญิงไม่ควรเข้าไปเขตที่พักฝ่ายชาย
  และบริเวณที่พักของพระสงฆ์
- ผู้ปฏิบัติชายไม่ควร ไปเขตที่พักผู้ปฏิบัติหญิง
-ไม่สูบบุหรี่-ไม่ใช้ยาเสพติดทุกประเภท
-ผู้ปฏิบัติหญิงควรช่วยทำความสะอาดครัวและบริเวณที่พักหญิง
  ให้สะอาดเสมอ และหมักเศษอาหารทุกวัน
-ผู้ปฏิบัติชายควรช่วยทำความสะอาดอาคารพักและอาคารต่างๆพร้อมดูแลเรื่องต้นไม้ใบไม้ที่ต้องตัดแต่ง,เผาขยะ,ติดตามครูอาจารย์ไปบิณฑบาต งานที่ได้รับมอบหมาย และงานที่สมควรต่างๆ
-ไม่นำอาหาร นม ของขบเคี้ยวเข้าไปรับประทานในที่พัก/ในอาคาร เพราะอาจจะทำให้ มด หนู แมลงสาบเข้าไปอาศัยในที่พักเป็นแหล่งเพาะเชื้อโรค และ ลำบากต่อการจัดการทีหลังได้ และเป็นการรบกวนผู้อื่นอีกด้วย

ตารางกิจกรรมประจำวัน
03.00 น.         ระฆังแห่งสติ
04.00 น.         ทำวัตรเช้า นั่งสมาธิ    -เดินจงกรม            
06.00 น.         เตรียมอาหารถวายพระและใส่บาตร
07.30 น.         ถวายจังหันเช้าแด่พระสงฆ์  
เสร็จแล้ว รับอาหารจากสงฆ์มาพิจารณา
09.00 น.         ทำความสะอาดสถานที่ ครัว
เก็บเศษอาหารไปหมัก เผาขยะ   
10.00 น.         ธรรมปฏิบัติ นั่งสมาธิ-เดินจงกรม                     
12.30 น.         ถวายน้ำปานะพระอาจารย์                              
14.00 น.         ทำความสะอาดสถานที่                          
16.00 น.         ธรรมปฏิบัติ นั่งสมาธิ-เดินจงกรม                      
19.00 น.         ทำวัตรเย็น-       ฟังธรรม                                            
อุปกรณ์ที่ต้องเตรียม
1.    อุปกรณ์เครื่องนอน 
--ถุงนอน   -ผ้าห่ม     -ผ้าปูที่นอน       -ปลอกหมอน
2.    รองเท้าแตะ
3.    ขันน้ำ
4.    สบู่,ยาสีฟัน+แปรงสีฟัน
5.    ผ้าถุง (หญิง) , กางเกงอาบน้ำ (ชาย)
6.    ผ้าอนามัย+กระดาษห่อ
7.    ยาประจำตัว, ยากันยุง
8.    ไฟฉาย
9.    ร่ม
หมายเหตุ :  การแต่งกายใช้เสื้อสีขาว หญิงผ้าถุงดำ ชายกางเกงดำ 

   (ควรเตรียมเสื้อผ้าให้ครบตามเวลาที่เข้าพักภาวนา)