วันพฤหัสบดีที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2563

31 Dec 2020-1 Jan 2021 ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่

  ยามเย็นของวันสิ้นปีโควิด19 พ.ศ.2563 ชายชราผู้หนึ่งนั่งมองกระแสคลื่นซัดสาดหาดทรายตั้งแต่พลบค่ำ น้ำทะเลเริ่มลดลงทำให้หาดทรายกว้างขึ้นจนเว้งว้างยิ่ง ความมืดปกคลุมเข้ามาแทนที่ แสงจันทร์อ่อนละไมสาดส่องลงมาจากท้องฟ้ายามพลบค่ำเช่นนี้ ชายชราเดินออกไปริมทะเลอันมืดมิด ขณะนั้นเขาก็สะดุดก้อนหินที่อยู่กลางผืนทรายล้มลง เขาลุกขึ้นมองหินก้อนใหญ่กลางผืนทรายที่แสงจันทร์ส่องผ่านเมฆดำก้อนใหญ่กลางทองฟ้ายามค่ำคืนอันเหน็บหนาว

ชายชราก้มมองหินก้อนใหญ๋และทรายเม็ดเล็กๆตรงหน้า อดีตของหินเหล่านี้ใยมิใช่ภูผาหินสูงใหญ่ตั้งตระหง่านท้าแดดลมฝน ชีวิตคนเราก็เช่นกัน แม้จะเคยมีชื่อเสียงยิ่งใหญ่เพียงใด กาลเวลาก็จะลบเลือนความยิ่งใหญ่จอมปลอมเหล่านั้นจนหมดสิ้น เสมือนเม็ดหินเม็ดทราย กลางหาดทรายแห่งนี้
เมื่อหันออกไปสู่ท้องทะเลกว้าง คลื่นลูกใหญ่กำลังทยอยซัดสาดมายังผืนทรายลูกแล้วลูกเล่า คลื่นลูกใหญ่ก่อตัวถาโถมสู่ฝั่งและสลายไปในผืนทราย คลื่นลูกใหม่เกิดขึ้นถาโถมทับคลื่นลูกเก่าลูกแล้วลูกเล่า ไม่มีคลื่นลูกไหนที่สามารถดำรงคงอยู่ตลอดไป ชีวิตผู้คนเราใยมิใช่เฉกเช่นกัน วันคืนเดือนปีผันผ่านไป ปีเก่าผ่านไป ปีใหม่ผ่านมา และ..ก็จะผ่านไปเช่นกัน ลาภยศชื่อเสียง เงินทอง ที่ผู้คนล้วนไขว่ขว้าหากันมาตลอดชั่วชีวิต สุดท้ายยังจะมีผู้ใดได้ครอบครองจริงไม่ สิ่งต่างๆในชีวิตที่อุตส่าห์แสวงหามานั้นก็ทยอยกันหมดค่าสิ้นค่าไป เมื่อเขาจากโลกนี้ไป สิ่งเหล่านี้ก็ได้แต่ลวงหลอกผู้คนให้แย่งชิงพวกมันไปครอบครองอีก วนไปวนมาไม่มีสิ้นสุด
หาดทรายนี้มีเม็ดทรายมากมายเหลือคณานับสุดท้ายแม้แต่เม็ดทรายยังอาจเปลี่ยนแปลงจนเป็นฝุ่นดินก็เป็นได้ เมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ดวงดาวมากมายนับไม่ถ้วน แต่ต้องล้วนแกดับไปสักวัน ธรรมชาติก็เช่นนี้เอง วนไปมาไม่สิ้นสุด ชีวิตคนและสรรพสัตว์ทั้งหลายก็เช่นกัน แตกต่าง พลิกแผลง แตกต่าง ทั้งดีทั้งร้าย ทั้งสุขและทุกข์ มีชื่อเสียงมีนินทา มีสรรเสริญ มีสาปแช่ง มีร่ำรวยและยากจน สบสนวนไปไม่สิ้นสุด ในความแตกต่างนั้น สิ่งที่เหมือนกันคือความทุกข์ ชีวิตทั้งหลายนั้น สุดท้ายเป็นเช่นไร คงเสมือนขุนเขาตั้งตระหง่าน ท้าทายแดดลมฝน ที่วันนี้เหลือเพียงเม็ดทรายฝุ่นทุลีดิน แม้รู้ได้เช่นนี้ ผู้คนสัตว์ทั้งหลายใยยังแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น สร้างภาพ สร้างมายาหลอกลวงตนเอง หลอกลวงผู้อื่น ทำร้ายตนเอง ทำร้ายกันเองไม่สิ้นสุด ทั้งๆที่สิ่งเหล่านั้นหามีคุณค่าใดๆไม่ ล้วนจอมปลอม หลอกลวงทั้งสิ้น ชีวิตนี้มีคุณค่าอย่างไรเล่า? สรรพชีวิตทั้งหลายเกิดมาเพื่อสิ่งใด? ชายชราคิดทบทวนไปมาในใจ คำถามที่วิ่งวนไปมาในสมองนี้ตั้งแต่เล็กจนโต ......เราเกิดมาทำไม ? .....เพื่อสิ่งใดกันแน่นะ ?
สองพันกว่าปีก่อน ยังมีศาสดามหาบุรุษท่านหนึ่ง ถือกำเนินเกิดมาบนโลกใบนี้ ท่านเห็นความจริงตรงหน้าและตระหนักได้ว่า..ชีวิตล้วนมีทุกข์ ...ไม่มีแก่นสาร...จะหมดไปอย่างไร้ร่องรอย พระองค์ทรงหาหนทางหลุดออกจากวังวนแห่งความทุกข์นี้ และประทานหนทางนั้นไว้แก่พวกเราทุกๆคน ความจริง และหนทางที่พระองค์ทรงประทานชี้แนะไว้ให้เหล่านี้นั้น ก่อนที่พระองค์จะกำเนิดขึ้น และหลังจากที่ท่านจากไป ความจริงนี้ก็ยังจะเป็นอยู่เช่นนี้ตลอดไป
เมฆก้อนใหญ่ลอยเลื่อนผ่านไป บรรยากาศที่มืดมิดกลับสว่างขึ้นอีกครั้งด้วยแสงแห่งจันทรา สวยงาม สว่างนวลๆ ทำใ้ห้รู้สึกสงบ ร่มเย็นในใจยิ่งนัก ชีวิตคนเราก็เป็นเช่นนี้เอง มีมืด มีสว่าง สลับไปมา ไม่แน่นอน แต่ในคณะที่ผู้คนจำนวนมากล้วนแย่งชิงไขว่ขว้าหา ลาภ ยศ ชื่อเสียง สรรเสริญ สุข เงินทองฯให้แก่ตนเองนั้น พวกเราก็ยังมีโอกาสที่จะมอบ แบ่งปัน ความรัก ความสุข ความปรารถนาดี ให้แก่สรรพชีวิตที่เกิดมาในโลกใบนี้ พวกเรายังคงจะสร้างสาธารณประโยชน์ ช่วยเหลือเกื้อกูล ผู้ที่ตกทุกข์ได้ยาก ผู้เดือดร้อน ด้อยโอกาสในสังคม มอบความรัก ความเมตตา ความปรารถนาดี จากใจของเราสู่พวกเขาเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นญาติพี่น้องหรือไม่ก็ตาม ทุกคนล้วนเกิดมาเป็นเพื่อนกันในโลกที่ดูจะแสนโหดร้ายใบนี้ แต่ถ้าเราได้เริ่มทำแต่สิ่งดีๆให้กันและกัน โลกใบนี้ก็ดูจะสดใส สวยงามขึ้นได้จริงๆ ชีวิตของพวกเราก็จะมีคุณค่ายิ่งขึ้น ไม่ตายหายไปจากโดลกอย่างไร้ค่าไร้ราคาสำหรับชีวิตหนึ่งๆที่ได้เกิดมายังโลกใบนี้ ความรักที่มอบให้กัน ย่อมทำให้เกิดความสุข ทั้งผู้ให้และผู้รับ สิ่งดีๆเช่นนี้หรือไมนะที่ทำให้ชีวิตที่เกิดมานี้มีคุณค่าขึ้น? เสมือนแสงจันทร์ที่ส่องผ่านเมฆสีดำก้อนใหญ่บนฟ้ายามราตรีนี้ เมฆดำจะล่องลอยผ่านไปปล่อยให้แสงจันทร์แรมสองค่ำส่องท้องฟ้าและผืนหาดทรายเบื้อหน้าให้สว่างสงบอีกครั้ง
ใกล้สว่างแล้ว ชายชราเริ่มมองเห็นแสงเงินแสงทองจากขอบฟ้าทางทิศตะวันออก โลกก็เป็นเช่นนี้ มีกลางคืนที่มืดมิดและมีกลางวันอันเจิดจ้า ไม่เที่ยงไม่แน่นอน ชีวิตคนไม่มีใครตกอับทั้งชีวิต ไม่มีรุ่งโรจน์ตลอดไป เมื่อ
เผจิญความทุกข์ ความปวดร้าว ไม่สบายใจ จงรู้เถิดว่าสิ่งเหล่านั้นจะหมดไปสักวัน ฟ้าหลังฝนย่อยสวยงามเสมอ เมื่อพบความสุขสนุกสนานก็จงอย่าหลงระเริงไปเพราะวันเวลาเหล่านั้นอาจต้องจบลงเวลาหนึ่งเวลาใดก็ได้ ค่ำคืนอันมืดมิดด้วยเมฆหมอก บางครั้งมีแสงจันทร์ส่องมาได้บ้าง กำลังจะผ่านไป วันเก่าปีเก่าปีแห่งโควิดปี2563กำลังจะจากไป วันใหม่ปีใหม่2564กำลังจะเริ่มแล้ว แสงแรกของปีใหม่สัดสาดส่องมาต้ององค์พระพุทธรูปชายฝั่งทะเล สวยงามสงบอย่างผู้รู้ เจนจบในชีวิต และธรรมทั้งหลาย
ขอพระสัจธรรมจงเจริญรุ่งเรืองไม่รู้จบสิ้น ขอรักษาพระธรรมวินัยยิ่งชีวิต
ขอสรรพสัตว์ทั้งมวลจงพ้นทุกข์ พบความสุขอันนิรันดร์
ขอเพื่อนทุกๆท่านจงมีสุขกายสุขใจ สมหวังในชีวิตอันประกอบด้วยคุณค่าอันเปรียบประมาณมิได้ ความปรารถนาที่ดีงามประกอบด้วยธรรมจงสำเร็จทุกประการตลอดปีใหม่ 2564นี้ด้วยเถิด
ด้วยความรัก ความปรารถนาดีจากใจ
ฐิตรโส 1-1-2564



วันพฤหัสบดีที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2563

การสร้างอุโบสถ วัดนครทิพย์

 

การสร้างอุโบสถ วัดนครทิพย์
อุโบสถวัดนครทิพย์ ตำบลเตาปูน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี
ออกแบบให้ร่วมสมัย เรียบง่าย สะดวกต่อการก่อสร้าง ออกแบบประยุกต์จากหลังเดิมที่มีอยู่ เป็นโบสถ์ ๒ ชั้น โดยคงโครงสร้างเดิมไว้ ปรับหลังคาให้สูงขึ้น เปลี่ยนทรงหลังคาใหม่ คงระเบียงโดยรอบของด้านบนไว้ เพิ่มเสารองรับ และเสริมความแข็งแรงของโครงสร้างเดิม ทำบันไดขึ้นอุโสถชั้นบน ๒ทาง จากด้านนอก ออกแบบประตูและหน้าต่างใหม่ ยังคงเอกลักษณ์ของความเป็นไทยที่เรียบง่ายไว้
📷 อุโบสถชั้นล่าง ใช้เป็นที่ปฏิบัติธรรม สวดมนต์ เจริญภาวนา ชั้นบนใช้ประกอบสังฆกรรม เช่น การอุปสมบท การลงฟังพระปาฏิโมกข์ ฯลฯ
ออกแบบโดย นายสุรพัฒน์ ตรีรัตน์วิชชา นายช่างเขียนแบบชำนาญงาน กองโบราณคดี กรมศิลปากร
ผู้รับผิดชอบโครงการ บริษัท ทีทีเค เอ็นจิเนียริ่ง แอนด์ กลาสเวิร์ค จำกัด 


วันศุกร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2563

 10-13 ธค.63 ภาวนาสัญจร เมืองเก่าอยุธยา

วันหยุดยาวครั้งนี้ ครูจารย์บุญมีถ้ำเต่า ท่านเมตตา มาให้การอบรมปฏิบัติภาวนาพวกเรา ณ เมืองเก่ออยุธยาราชธานี ระหว่าง10-13ธค. วันที่10ธค.มีกิจกรรมปรับทัศนคติ เรียนรู้ประวัติศาสตร์พุทธศาสนาสมัยอยุธยา ช่วงบ่าย วันที่11ธค.เช้าลงทะเบียน8โมง ปฏิบัติภาวนาที่หอธรรม จนเย็นมีการภาวนานอกสถานที่ บริเวณองค์พระเจดีย์ จนเที่ยงคืน 12ธค.ตื่นตีสี่สวดมนต์ทำวัตรเช้า อบรมปฏิบัติภาวนาทั้งวันจนเที่ยงคืน 13ธค. หลังทานอาหารเที่ยง เก็บกวาดทำความสะอาดที่พัก/ที่ปฏิบัติธรรม เสร็จแล้วบ่ายมีพิธีปิดอบรม ถามตอบปัญหาการปฏิบัติภาวนา ก่อนจะแยกย้ายกันกลับไปปฏิบัติต่อในชีวิตของแต่ละคน ครูจารย์ทั้งสี่รูปเมตตามาพักที่ธรรมวิภาวัน และรับจังหันเช้า07.00น. ก่อนจะเดินทางกลับอุดรธานี
การอบรมปฏิบัติธรรม "ภาวนาสัญจร" ครั้งนี้ครูจารย์ท่านเมตตามาให้ความรู้ อบรมปฏิบัติภาวนาให้พวกเรานะครับ ครูจารย์ท่านมีกิจมากมายแต่ท่านก็ยังสละเวลามาให้พวกเรา อยู่ร่วมปฏิบัติภาวนากับเราตั้งแต่ตี4ถึงเที่ยงคืน หาครูบาอาจารย์เช่นนี้แทบจะไม่ได้แล้วนะครับ กรุณาให้ความสำคัญในการอบรมปฏิบัติธรรมครั้งนี้ด้วยนะครับ หลายๆคนอาจไม่ได้คิดว่าครูบาอาจารย์ท่านลำบากเพียงใด สำหรับธรรมบริกรทุกๆท่านก็ได้เสียสละแรงกาย แรงใจ กำลังทรัพย์ช่วยกันจัด "ภาวนาสัญจร" ครั้งนี้ขึ้น การเตรียมงานกว่าครึ่งปี มีปัญหาและอุปสรรคมากมายกว่าจะได้จัดกิจกรรมครั้งนี้ขึ้นได้ กรุณาตั้งใจให้สมกับที่ทุกคนพยายามที่จะส่งเสริมและเผยแผ่พระธรรมคำสอน แนวทางปฏิบัติภาวนา ขององค์พระบรมศาสดา ให้พวกเราได้ใช้เป็นแนวทางดำเนินชีวิตกันต่อไปนะครับ กราบอนุโมทนา ผู้เข้าอบรมไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้นครับ มูลนิธิดวงแก้วฯและธรรมบริกรทุกๆท่านชวยกันเสียสละแทนทุกท่านแล้วครับ ขอเพียงตั้งใจรับสิ่งดีๆและมีค่าที่สุดที่พวกเราจะมอบให้แก่กันได้ในครั้งนี่้ ให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ตัวท่านเอง เราทุกคนก็สุขใจแล้วครับ ด้วยความรัก ความปรารถนาดีจากใจ

ร่างจาริกบุญภาวนาสัญจร เมืองเก่าอยุธยา

10 ธ.ค. 63   วัดใหญ่ชัยมงคล

09.00น.       ธรรมบริกรกราบนมัสการท่านเจ้าอาวาสและคุณแม่สมจิตร

เสร็จแล้วช่วยจัดเตรียมสถานที่อบรมปฏิบัติธรรม

13.00น.       ทัศนศึกษา อยุธยา เมืองหลวงเก่า

 

ร่างกำหนดการทัศนศึกษาอยุธยา “พระพุทธศาสนาในกรุงศรีอยุธยา-เจดีย์สมัยอยุธยา”

13.00น. นัดพบกันที่หลังศาลากลางจังหวัดเก่า เตรียมขึ้นรถราง

            ขึ้นรถรางชมเขตอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา

            พร้อมวิทยากรบรรยายเกล็ดประวัติศาสตร์พุทธศาสนาในอยุธยา

            แวะชมวัดมหาธาตุ, วัดราชบูรณะ

            ลงรถที่วัดมงคลบพิตร นมัสการพระมงคลบพิตร

ทัศนศึกษาเจดีย์ วัดพระศรีสรรเพชญ์,วัดพระราม

เดินชมคุ้มขุนแผน  นมัสการศาลหลักเมืองพระนครศรีอยุธยา

เพื่อกลับไปขึ้นรถที่หลังศาลากลางจังหวัดเก่า

16.30น.           กลับวัดใหญ่ชัยมงคล เตรียมเข้าที่พัก

17.00น.                 เข้าที่พัก ทำสรีรกิจ เตรียมทำวัตรเย็น

19.00น.                 ปฏิบัติภาวนา ณ พระธาตุเจดีย์

11 ธ.ค. 63   ลงทะเบียน

08.00-09.30น.           ลงทะเบียนเข้าอบรม ณ ศูนย์ปฏิบัติธรรมวัดใหญ่ชัยมงคล(+ของใช้ส่วนตัว)

09.30-11.00น.           ปฐมนิเทศผู้เข้าอบรม รับศีลแปด (ใช้คู่มือ วัชรธรรมสถาน )

11.00-12.00น.           รับประทานอาหารกลางวัน

12.00-13.00น.           จัดเตรียมที่พัก เตรียมปฏิบัติภาวนาของตนเอง

13.00-14.00น.           เดินจงกรม

14.00-16.00น.           อบรมปฏิบัติภาวนา

16.00-18.00น.           ทำความสะอาดบริเวณสถานที่อบรมปฏิบัติธรรม+สรีรกิจ

18.00-19.00น.           เดินจงกรม

19.00-20.00น.           ทำวัตรเย็น

20.30-24.00น.           นั่งฟังธรรม ปฏิบัติภาวนา ณบริเวณพระธาตุเจดีย์

(+เต็นท์นั่ง+ผ้าห่ม+ผ้าปูนั่ง)

12 ธ.ค. 63   ปฏิบัติภาวนา

03.00น                        ตื่นนอน-สรีรกิจ

04.00-06.00น.          ทำวัตรเช้า-ปฏิบัติภาวนา

06.00-07.00น.           เดินจงกรม

07.00-09.00น.           รับประทานอาหาร พักผ่อน

09.00-11.00น.           ปฏิบัติภาวนา

11.00-13.00น.           รับประทานอาหารกลางวัน

13.00-14.00น.           เดินจงกรม

14.00-16.00น.           อบรมปฏิบัติภาวนา

16.00-18.00น.           ทำความสะอาดบริเวณอบรมปฏิบัติธรรม+สรีรกิจ

18.00-19.00น.           เดินจงกรม

19.00-20.00น.           ทำวัตรเย็น

20.30-24.00น.           นั่งฟังธรรม ภาวนาบริเวณพระธาตุเจดีย์

13 ธ.ค. 63   ปิดอบรม

03.00น                        ตื่นนอน-สรีรกิจ

04.00-06.00น.          ทำวัตรเช้า-ปฏิบัติภาวนา

06.00-07.00น.           เดินจงกรม

07.00-09.00น.           รับประทานอาหาร พักผ่อน

09.00-11.00น.           ปฏิบัติภาวนา

11.00-12.00น.           รับประทานอาหารกลางวัน

12.00-13.00น.           ทำความสะอาดที่พัก-เก็บของ

14.00-15.00น.           พิธีปิดการอบรม

กราบลาท่านเจ้าอาวาส/คุณแม่สมจิตร

 

 







ความเมตตาของพ่อแม่ครูบาอาจารย์


 ความเมตตาของพ่อแม่ครูบาอาจารย์

ตลอดเวลาสี่วันที่ครูจารย์บุญมีท่านเมตตาพวกเราไปให้การอบรมการปฏิบัติภาวนาในหลักสูตร "ภาวนาสัญจร" ณ วัดใหญ่ชัยมงคล อยุธยาราชธานี แม้แต่จะเป็นการอบรมปฏิบัติภาวนาระยะสั้น ที่แตกต่างจากการอบรม ณ วัชรธรรมสถาน เพราะเป็นการอบรมนอกสถานที่ ในสิ่งแวดล้อมใหม่ๆ และยังมีการไปภาวนา ณ องค์พระเจดีย์ในเวลากลางคืน จนถึงเที่ยงคืนอีกด้วย ถึงจะไม่ได้มีการห้ามมิให้ขยับเคลื่อนไหวร่างกายก็ตาม อย่างน้อยการนั่งภาวนาติดต่อกันสามสี่ชั่วโมงก็จะได้ประสบการณ์ตรงในการใช้ปัญญาแก้ไขเวทนาทั้งในและนอก ระเบียบปฏิบัติก็เหมือนๆกับวัชรธรรม แต่ก็มีคนผิดระเบียบ ตามใจตัวเองบ้าง แต่ก็คงเป็นไปตามอัตตาของเขา พวกเราก็พยายามช่วยกันเต็มที่แล้ว ธรรมบริกรทุกๆท่านจะว่าไม่เหนื่อยคงไม่ได้ อย่างไรก็ตาม ภาวนาสัญจรนี้นับว่าเป็นสิ่งดีๆครั้งหนึ่งในชีวิตนักภาวนา โดยเฉพาะได้ครูบาอาจารย์ผู้มาสอนคือท่านอาจารย์บุญมี ถ้ำเต่าอีกด้วย ครั้งนี้จัดในประเทศหลายๆคนจึงหลุดไปหน่อย สู้จัดต่างประเทศไม่ได้ สิ่งแวดล้อมช่วยด้วยครับ
กราบระลึกในพระคุณพ่อแม่ครูจารย์บุญมี ที่กรุณาพวกเราตลอดมา
ตลอดสี่ห้าวันที่ผ่านมานี้ ขณะที่ท่านกำลังอาพาธอยู่ มีการติดเชื้อทางระบบทางเดินหายใจมาก่อนประมาณเกือบหนึ่งสัปดาห์ และยังมีอาการปวดร่างกายอีกด้วย แต่ท่านก็ยังเมตตารับนิมนต์มาสอนให้พวกเราแม้แต่จำนวนคณะเรามีเพียงแค่30คนเท่านั้น ท่านบอกกับเราว่า ท่านเห็นความสำคัญในการปฏิบัติภาวนา ท่านเห็นประโบยชน์จึงเสียสละแรงกายแรงใจ ทุ่มเทเผยแผ่คำสอนของพระบรมศาสดา ดังที่พวกเราเห็นว่าท่านมักจะไปแสดงธรรมะปฏิบัติให้ผู้สนใจได้รับฟังอยู่เสมอๆ ท่านมักจะบอกเสมอๆว่าขณะฟังให้ภาวนาไปด้วย เพราะการฟังก็ทำให้จิตสงบและใช้ปัญญาพิจารณาตามไปได้อย่างดีอีกด้วย แต่การปฏิบัติภาวนา จะต้องกระทำอย่างต่อเนื่องจึงจะเห็นผลได้อย่างดี ผู้ปฏิบัติภาวนามักมีปัญหาข้อแรกนี้ คือไม่ปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง อีกข้อหนึ่งก็คือมีความเพียรย่อหย่อน ขาดวิริยะ มักจะบอกเสมอๆว่าปฏิบัติเองที่บ้านไม่ได้ ทำที่ที่ทำงานก็ยาก พอขาดซ้อมบ่อยๆก็เลยต้องเลิกกันไป การที่เราสร้างวัชรธรรม หรือจัด"ภาวนาสัญจร" ก็เป็นเพราะเหตุนี้ 1.คือจัดหาสถานที่/อาหาร/อากาศ สัปปายะให้ 2. คือ การจัดมาภาวนาร่วมกัน ในข้อกำหนด ระเบียบ ที่เคร่งครัดเพื่อให้เกิดความสัปปายะแก่ผู้อบรมปฏิบัติธรรม 3.คือมีพ่อแม่ครูอาจารย์ที่เมตตามาเป็นหลักในการอบรม ครูจารย์ที่สามารถสอนธรรมะปฏิบัติ ซึ่งท่านได้มีประสบการณ์ตรงผ่านมาแล้ว ได้เห็นได้รู้ชัดเจนจนสอนได้แล้ว มาเป็นครูบาอาจารย์ให้ความรู้สั่งสอนอบรมพวกเรา
ทั้งสามข้อนี้ ข้อสามสำคัญที่สุด ครูบาอาจารย์หลายๆท่าน สอนได้แต่ทำไม่ได้ บางท่านไม่เห็นประโยชน์ของการอบรมปฏิบัติภาวนาเป็นกลุ่ม หลายๆท่าน บางท่านไม่อาจทนรับภาระที่ต้องดูแลผู้ปฏิบัติต่อเนื่องทั้งวันทั้งคืน แม้เพียงแค่สองสามวันก็ตาม การที่มีครูบาอาจารย์อย่างพระอาจารย์บุญมี เมตตามาสอนเรานั้น นับว่ามีค่ากว่าเพชร กว่าทอง และก็คงจะเป็นเช่นนี้ไปได้อีกไม่นาน นับวันครูจารย์ท่านก็จะมาสอนเราได้ลำบากขึ้นๆ เพราะงานนี้เหนื่อและหนักมาก เพราะที่วัชรธรรมสถานเองปัจจุบันครูบาอาจารย์ที่เมตตามาสอนก็มีเพียงสามท่านเท่านั้นเอง ถ้าไม่มีครูบาอาจารย์ท่านอื่นเมตตามาสานงานเหล่านี้ต่อไป กิจกรรมเช่นนี้จะเป็นเช่นไร มิอาจคาดคิดได้จริงๆครับ
ในภาพอาจจะมี หนึ่งคนขึ้นไป, ผู้คนกำลังนั่ง และสถานที่ในร่ม
คุณ, Kanchana Limthawonkit, ปิโยรส ปรียานนท์ และคนอื่นๆ อีก 88 คน
ความคิดเห็น 22 รายการ
แชร์ 7 ครั้ง
ห่วงใย
ห่วงใย
แสดงความคิดเห็น
แชร์